ยกฟ้องดาราหนุ่มช่อง 7 สี”แอนดรูว์ – ศุภมร” เสพไอซ์ พยานหลักฐานมีพิรุธ เจ้าตัวครวญรอวันนี้มานาน ไม่อยากให้แม่ต้องเสียใจ
ยกฟ้อง แอนดรูว์ ศุภมร
ที่ศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก วันนี้ (18 ส.ค.) ศาลอ่านคำพิพากษาในคดีที่พนักอัยการฝ่ายคดียาเสพติด เป็นโจทก์ฟ้อง แอนดรูว์ – ศุภมร โคร์นิน หรือกรเศก โคร์นิน อายุ 26 ปี นักแสดงพิธีกร ทางช่อง 7 สี เป็นจำเลยในความผิดฐานเสพเมทแอมเฟตามีนไฮโดรครอไรด์ หรือยาไอซ์ โดยผิดกฎหมาย โดยฟ้องสรุปว่า เมื่อวันที่ 5 มี.ค.2553 พ.ต.ท.อดินันท์ ชัยนันท์ และพ.ต.ท.จารุวัฒน์ หาหุมันโต สังกัด กก.1ป. และ เจ้าหน้าที่ตำรวจ สน.บางเขน รับแจ้งจากสายลับว่าที่ห้องเลขที่ 1118/120 ปาล์ม สวีท แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กทม. มีการจัดปาร์ตี้และเสพยาเสพติดกัน จึงให้สายลับไปเคาะประตูห้อง พบจำเลยพร้อมอุปกรณ์เสพยา กับยาไอซ์ 1 ซอง หนัก 0.10กรัม จึงนำตัวไปตรวจปัสสาวะพบว่ามีสีม่วง

จำเลยให้การปฏิเสธว่า กำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง โดยพักในคอนโดฯร่วมกับเพื่อนชื่อ “แบ็งค์” วันเกิดเหตุ นายแบ็งค์พาเพื่อนชายหญิงมาพักที่ห้อง ส่วนตนกำลังจะออกจากห้องไปเป็นพิธีกรรายการแข่งรถที่พัทยา จู่ๆมีผู้หญิงกับตำรวจมาเคาะประตูห้อง แล้วกรูเข้าไป จับศีรษะกดกับพื้น แจ้งข้อหา กับเรียกเอาเงินจำนวน 5 แสนบาท

ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้พยานโจทก์อ้างว่า เป็นการสืบสวนจับกุมโดยเจ้าพนักงานตามหน้าที่ แต่โจทก์ไม่นำตัวผู้หญิงชาวลาว ที่อ้างว่าเดินออกจากห้องแล้วให้กลับไปเคาะประตูเรียกให้จำเลยเปิดประตู และไม่มีการดำเนินคดีกับหญิงดังกล่าวฐานเป็นบุคคลต่างด้าว หรือเป็นพยานในคดีนี้แต่กลับปล่อยหญิงดังกล่าว อีกทั้งตำรวจอ้างว่าสายลับรายงานว่ามีปาร์ตี้ยาอี แต่ตำรวจกลับจับจำเลยได้เพียงคนเดียวในห้องพัก จึงเป็นคำเบิกความที่สับสนมีพิรุธ

นอกจากนี้ตำรวจที่ค้นตัว ค้นห้องพักจำเลยก็ไม่แสดงความบริสุทธิ์ในการค้นตัวเองก่อนว่ามียาเสพติดหรือไม่ แต่กลับช่วยกันค้นห้องหลายคน ย่อมเปิดช่องทางให้มีการกลั่นแกล้งได้โดยง่ายอีกทั้งผลตรวจปัสสาวะที่ รพ. 2 ครั้งโดยไม่ตรวจต่อหน้าจำเลย ไม่ให้จำเลยถือขวดปัสสาวะเอง ไม่มีคนกลางในการตรวจไม่เก็บตัวอย่างปัสสาวะใหม่ เพื่อป้องกันการกลั่นแกล้ง ดังนั้น ผลการตรวจจึงไม่น่าเชื่อถือ พยานโจทก์เบิกความมีพิรุธและมีข้อสงสัยจึงยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้ พิพากษายกฟ้อง

หลังรับฟังคำตัดสิน แอนดรูว์ – ศุภมร เปิดเผยด้วยดวงตาแดงกล่ำคล้ายจะร้องไห้ว่า รอวันนี้มานาน1 ปี 7 เดือน ไม่ใช่รองานกลับมา แต่สงสารแม่ ไม่อยากให้แม่เสียใจ ต้องต่อสู้คดีอย่างเต็มที่และยืนยันว่าไม่ผิด และรู้สึกดีใจเป็นครั้งแรกหลังจากที่มีเรื่องมานาน

ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน